19-01-2010 22:50
Ik wil me ook even netjes voorstellen. Ik ben op deze site gekomen nadat we op 4 jan. jongstleden bij de eerste echo van ons kindje erachter kwamen met 8 wk dat er geen hartje klopte. We hebben een curretage gehad. Ik heb wat info hierover gezocht en kwam zo ook op deze site. Een miskraam krijgen is ongelooflijk erg. Het was onze hoop. En die hoop hadden we zo hard nodig. Ik ben namelijk al moeder, maar een onzichtbare moeder met lege armen. Afgelopen aug. zijn we na een zorgeloze zwangerschap van 38 wk en 2 dg bevallen van een prachtige dochter. Alles was goed en ze had een prima score. Ze spuugde alleen haar eten steeds wat uit. Allemaal opstartproblemen werd ons gezegd, maar was dat maar zo.........een dag later hebben ze toch maar even bloed getrokken en bleek ze een hele lage suikerspiegel te hebben. Toen ging het snel. Ze is met de ambulance met spoed opgehaald door een academisch ziekenhuis in de buurt. Ze wisten niet wat ze had en wat ze moest doen en kwam op de ic. Weg roze wolk. Nog amper kunnen lopen van de bevalling hebben we aan haar bed gezeten en gebeden. tot de uitslag. Ze ging hard achteruit en bleek een zeer zeldzame stofwisselingsziekte te hebben. Ze konden niks voor haar doen. De fam. mocht nog een keer bij haar op de ic om haar te dopen en de volgende dag is ze in onze armen gestorven...........op de minuut na precies 5 dagen na haar geboorte.
De pijn die door je heen gaat is onbeschrijfbaar. Je vecht je door het leven en de onverwachte zwangerschap gaf ons hoop. Een dag uitgerekend na ons meisje.........het leek of het zo had moeten zijn. Niet dus. Nu weer de angst. Worden we nog wel zwanger en wat moeten we nog meer overleven? Er is namelijk een kans van 1 op 4 dat dit weer gebeurd.........ze kunnen niks doen, te zeldzaam. hoop toch nog op ooit een bengeltje tegen beter weten in!
De pijn die door je heen gaat is onbeschrijfbaar. Je vecht je door het leven en de onverwachte zwangerschap gaf ons hoop. Een dag uitgerekend na ons meisje.........het leek of het zo had moeten zijn. Niet dus. Nu weer de angst. Worden we nog wel zwanger en wat moeten we nog meer overleven? Er is namelijk een kans van 1 op 4 dat dit weer gebeurd.........ze kunnen niks doen, te zeldzaam. hoop toch nog op ooit een bengeltje tegen beter weten in!
