Ook even voorstellen

20-03-2008 23:16

Hallo allemaal

Ik ben 26 en heb al een aantal jaren een kinderwens. Bij mij begon dat ongeveer 3 jaar geleden maar mijn vriend wilde (nog) geen kinderen. Die relatie is helaas ook stuk gelopen.
Op dit moment heb ik geen vaste relatie maar die kinderwens is altijd gebleven. Ik ben nu op een moment in mijn leven dat ik geen zin meer heb om te wachten op 'de ware'
Maar om nou naar een spermabank te gaan leek me ook niks. Een aantal maanden geleden heb ik online een jongen leren kennen. Het klikte eigenlijk meteen. We hebben elkaar ook al een paar keer ontmoet en dat werd al vrij snel lichamelijk. Maar aan de andere kant kunnen we ook heel goed praten over soms heel persoonlijke dingen, zo ook over mijn kinderwens. Nu is hij bereid om "donor" voor mij te zijn. Hij wil geen relatie want is teveel gehecht aan zijn vrijheid. Maar dat vind ik niet erg. Ik heb besloten om het kind alleen op te voeden. Maar als hij wil mag hij best een rol spelen in ons leven. Ik heb dit al met een paar mensen besproken en sommigen vinden t hartstikke leuk en spannend voor me en anderen verklaren me voor gek...
Wat vinden jullie hier van?

Groetjes Sas

20-03-2008 23:43

Hai Sas,

Fijn dat je iemand hebt gevonden met wie het zo klikt en als jullie het allbei eens zijn met jullie 'plan' is dat toch mooi!
Het belangerijkste is hoe je je er zelf bij voelt... succes!

liefs

21-03-2008 01:11

Hi Sas,
gewoon doen als jij je er goed bij voelt!
Een vriendin van mij is 33 en ook nog 'manloos'. Haar kinderwens is ook al jaren heel sterk en zij heeft ook de knoop doorgehakt er alleen voor te gaan. Heb je al eens van de site bammam.nl gehoord? Misschien een tip mocht het misgaan met deze man...
Ik wens je heel veel succes!
Groeten Jorike

21-03-2008 09:45

Bedankt allemaal voor jullie positieve reacties. Ik heb inderdaad ook al eens rond gekeken op de site bam-mam.nl maar daar zijn het toch vooral vrouwen die zwanger willen worden via en sperma bank. Daar word gewoon veel gesproken over dingen waar ik toch niet mee te maken krijg. Al die onderzoeken en behandelingen die er vaak aan vooraf gaan...

Ik ben zelf ook opgegroeid in een eenoudergezin. Mijn vader heeft ons verlaten toen ik een jaar of 5 was. Mijn moeder heeft daarna nooit meer een relatie gehad. We waren altijd met z'n drieÃ«n, mijn moeder, mijn broertje en ik. Dus ik weet hoe moeilijk het is als alleenstaande ouder maar ik weet ook dat ik het kan. En dat het voor kinderen niet altijd negatief hoeft te zijn zoals je zo vaak hoort. Wij zijn in elk geval niks tekort gekomen!

Groetjes Sas

21-03-2008 11:43

Hoi Sas,

Veel succes, zou wel van te voren even de juridische dingen bekijken, die zijn bij een spermabank namelijk beter geregeld. Je wilt toch niet later gedonder krijgen.
En ach wie weet waar het toe leid en blijven jullie gewoon gezellig samen.

Groetjes en succes.

21-03-2008 16:29

Hoi Lowiena

Ik hoop dat we straks als ht zo ver is samen goede afspraken kunnen maken. Wat dat betreft gaat onze communicatie prima.

Alleen krijg hem maar eens uitgelegd hoe onze cyclus werkt.... Ik ga dan aan het uitrekenen wat de beste dagen zouden zijn om het te doen. Hij heeft nu gewoon zoiets van, we doen het gewoon en we zien wel. Het nadeel is natuurlijk dat we niet samen wonen, allebei ons eigen leven hebben en maar moeten kijken wanneer we allebei tijd hebben. Ik ben nu nog bezig met de laatste week van de pil, en eigenlijk wil ik na m'n volgende menstruatie meteen gaan "klussen" zoals jullie dat hier zeggen... en niet eerst nog eens een paar maanden wachten.
Ik had al wel begrepen dat het verstandig is om nu al te beginnen met het slikken van foliumzuur dus dat ga ik dan alvast doen. Ik ben ook al aan het minderen met roken want als ik straks zwanger ben ga ik helemaal stoppen...
En dan nu maar hopen met de rest van jullie op een vruchtbaar jaar!

Groetjes Sas

22-03-2008 10:55

Hoi Sas,

Net als Lowiena zei wil ik je ook aanraden de boel zwart op wit te zetten. Ben zelf ook een eenouderkind, samen met mn broertje van dezelfde vader, waar mn moeder al van gescheiden was en die helaas heel vroeg is overleden. Heb ook nog een zusje met een andere vader. Zij heeft nu grote problemen met alimentatie/studiefinanciering etc, doordat er nooit iets zwart op wit is gezet (terwijl de vader al zo'n 15 jaar geen relatie meer heeft met mn moeder en nog sporadisch contact heeft met mn zusje, laat staan ook maar enigzins financieel bijdraagt in de opvoeding en nu ook nog eens geremigreerd is naar Suriname :roll: )

Ik zeg niet dat het zo loopt, maar het zou kunnen en ik neem aan dat je dat het liefst wel wilt voorkomen.

Wat betreft, het eenouderschap, ik hoop dat je sterk genoeg in je schoenen staat! Mijn moeder is sociaal en emotineel niet zo sterk en dat is behoorlijk lastig zelfs nu nog. Dat neemt niet weg dat zij natuurlijk op haar manier heeft geprobeerd zo goed mogelijk te moederen!!! Gelukkig heeft ze weer een vriend en is het voor haar persoonlijk wat positiever geworden. Alleen is toch soms wel erg alleen...
Succes!

22-03-2008 11:53

Hoi Sas,

als jij je hier goed bij voelt moet je dat zeker doen! Kun je je kind een stabiele situatie bieden? een toekomst? Go for it! zou ik zeggen.
Ik denk ook dat je wel aan een aantal belangrijke zaken moet denken. Wil de donor een deel zijn van het kind zijn of haar leven? deelt hij in de kosten vna het kind? Hoe zit het straks als jou iets zou gebeuren? Krijgt hij dan de voogdij of iemand anders?
Wat als hij nu zegt dat hij er niets mee te maken wil hebben als het geboren is, en daarna toch wel? Hoe gaat het met jullie contact verder als je eenmaal zwanger en daarna moeder bent? Want het zou natuurlijk ook zonde zijn als jullie wegen zich zouden scheiden hierna.

niet aan de orde nog maar niet onbelangrijk, wat vertel je je kind later?

dit zijn zomaar even een paar dingen die bij mij opkomen. Het is natuurlijk heel anders als je een donor neemt die je goed kent dan naar een spermabank gaat...

veel succes ermee en ik hoop dat je wensen uitkomen!

22-03-2008 13:55

Hoi Anna en Syl

Daar hebben we het inderdaad ook al wel over gehad. Hij heeft als "verwekker" nu eenmaal andere rechten en plichten dan een donor. We hebben nog niks zwart op wit staan, daarvoor willen we wel nog naar een notaris gaan. Ik weet dat het juridisch gezien lastiger is dan met een anonieme donor maar ik wil wel graag dat het kind weet wie zijn/haar vader is. En daar is hij het ook mee eens. En of we nu verder gaan als vrienden of een relatie krijgen... dat zal de toekomst uit moeten wijzen. Hij heeft nog even tijd om er over na te denken wat hij wil, want het is natuurlijk niet niks voor hem en ik wil hem nergens toe dwingen. Daarom wil ik ook liever wachten tot ik zwanger ben voordat we dingen op papier gaan zetten. Hij kan nu misschien wel heel enthousiast zijn maar als het straks zover is... misschien bedenkt ie zich dan wel.
Er zijn inderdaad zo veel dingen die door je hoofd gaan spoken als je voor zo'n besluit staat en er is nog veel te regelen en te bespreken. Ik hoop dat we er samen uit komen, maar daar ga ik wel vanuit. Wink

Groetjes Sas

27-03-2008 13:00

Wat dapper om het alleen te doen!! Heel veel succes!!

Groetjes
Belletje

27-03-2008 17:06

Dag Sas,

Snap heel goed dat je liever wilt wachten en zien of het lukt en wie weet tegen die tijd dat je dan samen in een echte relatie zit. Maar wat als je straks zwanger bent en jullie kunnen het niet eens worden, dan kun je niet meer voor een andere donor (verweker) gaan.

Als je gelijk wil beginnen na de pil zit je wel met het feit dat je (nog) niet weet hoelang je cyclus is. Maakt het uitrekenen van je klustijd ook wat lastiger.

Wens je in iedere geval veel succes.