14-04-2011 16:59
Hoi Meiden,
Ik wilde me even voorstellen. Ik ben Wilma, ben 38 jaar en heb nog één grote wens. Nog één keer zwanger te worden en een gezond kindje op de wereld te zetten. We zijn 9 jaar bezig geweest dit grote wonder te verwezelijken. Ons geluk kon daarom ook niet op toen we vorig jaar 7 april een positieve test in handen hadden. En wat was het prachtig te zien een kloppend hartje op de eerste echo. We zijn 10 September 2010 getrouwd met een dikke buik......een geweldige dag......Nog geen 10 dagen laten werd ons geluk flink verstoord omdat mijn vliezen braken met 28 weken en 2 dagen. Onze zoon is geboren met 28 weken en 5 dagen. het mooiste ventje van de wereld......We hebben heel hard gevochten, 9 weken lang. Maar helaas hebben we ons ventje precies 9 weken na zijn geboorte moeten laten gaan. Hij is een week voor zijn uitgerekende datum overleden. We staan weer met lege handen..........De wens is nog zo verschrikkelijk groot, eigelijk alleen nog maar groter als voorheen. We zullen ons ventje nooit vergeten, maar de wens op nog een kindje is met geen pen te beschrijven. Dus de beslissing is al genomen en zitten we weer in het medische circuit. We hadden nog 6 cryo,s in de vriezer. We hebben inmiddels een terugplaatsing gehad van 2 mooie cryo,s. Het is vreselijk spannend......We moeten wachten en hopen op nog zo,n mooi wonder.
Ik wilde me even voorstellen. Ik ben Wilma, ben 38 jaar en heb nog één grote wens. Nog één keer zwanger te worden en een gezond kindje op de wereld te zetten. We zijn 9 jaar bezig geweest dit grote wonder te verwezelijken. Ons geluk kon daarom ook niet op toen we vorig jaar 7 april een positieve test in handen hadden. En wat was het prachtig te zien een kloppend hartje op de eerste echo. We zijn 10 September 2010 getrouwd met een dikke buik......een geweldige dag......Nog geen 10 dagen laten werd ons geluk flink verstoord omdat mijn vliezen braken met 28 weken en 2 dagen. Onze zoon is geboren met 28 weken en 5 dagen. het mooiste ventje van de wereld......We hebben heel hard gevochten, 9 weken lang. Maar helaas hebben we ons ventje precies 9 weken na zijn geboorte moeten laten gaan. Hij is een week voor zijn uitgerekende datum overleden. We staan weer met lege handen..........De wens is nog zo verschrikkelijk groot, eigelijk alleen nog maar groter als voorheen. We zullen ons ventje nooit vergeten, maar de wens op nog een kindje is met geen pen te beschrijven. Dus de beslissing is al genomen en zitten we weer in het medische circuit. We hadden nog 6 cryo,s in de vriezer. We hebben inmiddels een terugplaatsing gehad van 2 mooie cryo,s. Het is vreselijk spannend......We moeten wachten en hopen op nog zo,n mooi wonder.
